Van kantelen krijg ik jeuk, maar…

Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar de afgelopen twee jaar heb ik een steeds grotere hekel gekregen aan het werkwoord “kantelen” wanneer gesproken werd over de veranderingen die onze samenleving en economie momenteel doormaken. Ik snap wel waar het woord vandaan komt, helemaal wanneer het slim geladen wordt:

“We leven niet in een tijdperk van verandering maar in een verandering van tijdperk.” – Jan Rotmans

Ik kan me daar wel in vinden. Ik heb zelf jarenlang iets vergelijkbaars geroepen toen ik de mogelijkheden en implicaties van Web2.0 en Social Media probeerde uit te leggen aan een publiek dat alleen maar hiërarchisch kon denken. Maar waar zit hem de jeuk dan?

Mijn problemen met de term kantelen zijn denk ik de volgende:

Kanteling suggereert, net als het woord veranderen, dat de vorige manier van dingen doen verkeerd is. Dat is natuurlijk onzin. We staan op de schouders van alle vooruitgang die eerder bereikt is, het is stupide om te suggereren dat alle manieren waarop dat voor elkaar gekomen is, bij het oud vuil kunnen.

Kantelen suggereert dat je de huidige boel weer (beter) werkend krijgt door er anders tegenaan te kijken en er anders mee om te gaan. Wanneer ik een schaap kantel, en het komt op zijn rug terecht, gaat het schaap echter dood. Het kan zijn organen niet zo reorganiseren dat het de kanteling kan overleven. In plaats van het schaap kantelen moet ik misschien een nieuw dier bedenken om te krijgen wat ik hebben wil. Kantelen klinkt dus te lief, te onverdacht.

En toch heb ik net ja gezegd tegen het meeschrijven aan het Kantelingsalfabet, op uitnodiging van Sabine van Baal. Omdat er natuurlijk wel écht iets aan het gebeuren is. De veranderingen die deze tijd mogelijk maakt en afdwingt zijn onvoorstelbaar groot, en kunnen daadwerkelijk invloed hebben op allerlei zaken die tot voor kort vanzelfsprekend leken. Een revolutie, dus. Daar hebben we er ondertussen overigens veel meer van gehad. Er tekent zich wel een herhalend patroon af, over de eeuwen heen gezien.

Als ik er dan een woord voor moest verzinnen, koos ik het woord kentering. Dat moment dat eb vloed wordt, en alles even in limbo is. Welke kan zal het opgaan?

Zondagkijker: Alles is informatie

Hier moet je wel even voor gaan zitten (want je bent zo een uur verder) maar dan heb je ook een compleet overzicht van zowel de mogelijkheden als de uitdagingen die de kennis- en netwerksamenleving voor ons bieden. Helder en rustig gebracht door mensen met verstand van zaken, en ervaring.

Huiswerkopdracht: kijk ‘m tijdens de Kerstdagen nóg eens, en maak een plan voor het nieuwe jaar om hier je voordeel mee te doen in je eigen organisatie.

Wat vind ik nu de moeite waard?

Nu het einde van 2014 nadert, merk ik dat ik begin na te denken over de onderwerpen waar ik me in het nieuwe jaar mee bezig wil gaan houden. En terwijl ik dat doe dringt zich voortdurend een inzicht bij me op:

de wereld zoals we die kennen is, met uitzondering van zaken zoals de zwaartekracht, door onszelf gecreëerd. Hoe de samenleving en economie werken en wat we met technologie doen, hebben we allemaal zélf besloten. En dus kunnen we het ook anders doen.

Dus ik heb grote interesse voor het heruitvinden van de concepten en basisideeën die onze samenleving en economie vormen. Zo denkend, kom ik tot vier onderwerpen:

  • Bitcoin en cryptocurrencies
  • Toekomstbestendige Organisaties
  • Bijeenkomsten van betekenis
  • Privacy in een transparante wereld

Bitcoin en cryptocurrencies

Ik ben nog steeds apetrots op de video die ik vorige maand samen met Rutger van Zuidam, Sebas van den Brink en Patrick Loonstra publiceerde. Op het moment van schrijven wordt hard gewerkt aan Duitse, Spaanse en Chinese vertalingen. Maar er is meer te doen. Het decentrale en gedistribueerde karakter van crypto currencies zoals Bitcoin bieden werkelijk onvoorstelbare mogelijkheden voor de ontwikkeling van handel, samenleving, economie en democratie. In 2015 wil ik dat vaker op een podium gaan vertellen.

Toekomstbestendige Organisaties

Eigenlijk hebben startups het maar makkelijk: ze kunnen met een schone lei beginnen en direct de allernieuwste technologie en methodieken aanwenden om hun doelen te bereiken. Bestaande organisaties hebben het echter veel lastiger. Gelukkig kan ik samen met compaan Ronald Mulder een helpende hand bieden. Door onze ervaring met ondernemerschap en moderne zaken zoals social media, snappen we goed waar de schoen wringt, en welke stappen je wél kunt zetten. In 2015 hoop ik dat wij meer grotere organisaties van dienst kunnen zijn.

Bijeenkomsten van betekenis

In 2012 publiceerden Ronald Mulder, Irene Wiering en ik het “Handboek Social Media voor Congressen“. Maar eigenlijk was het een handleiding voor bijeenkomsten van betekenis. Want tjongejonge, wat worden er nog veel hopeloze seminars en congressen georganiseerd waar de energie en kennis van de deelnemers schaamteloos wordt weggegooid en verspild… Niet van deze tijd! Dus rondom de onderwerpen die me aanspreken wil ik in 2015 nóg betere bijeenkomsten (groot en klein) helpen organiseren.

Privacy in een transparante wereld

Vanaf het allereerste moment dat ik bezig ging met de ontwikkelingen in de online wereld, kwam ik situaties tegen die duidelijk maakten dat privacy zoals we die ooit dachten te hebben, niet langer vanzelf sprekend is. In 2015 wil ik dit onderwerp verder onderzoeken, en kijken of er nog manieren zijn waarop je je eigen privacy afdoende kunt waarborgen. Ook daarvoor klim ik graag het podium op.